Nowości
Wizyt:
Dzisiaj: 1Wszystkich: 38635

Programowanie dźwięku

Jak głosi anegdota, pewnemu klasykowi zadano pytanie czy nauka gry na fortepianie jest zadaniem prostym. Odrzekł: "wystarczy nacisnąć klawisz , resztę zrobi sam fortepian". Dla ułatwienia możemy przyjąć, że komponowanie to nic innego jak programowanie dźwięku dźwięku, co jednocześnie wyjaśnia dlaczego komputer tak dobrze nadaje się zarówno do kompozycji jak i odtwarzania. Z elektronicznego punktu widzenia nowoczesny syntetyzer to po prostu specjalizowany komputer. Dane o instrumentach jakie może on naśladować są zapisywane w zwykłej pamięci RAM i/ lub ROM. Pojedyncze nuty nawet najbardziej skomplikowanego utworu muzycznego możemy przyrównać do poszczególnych instrukcji zawartych w zwykłym programie komputerowym. Analogie w komponowaniu jak w i znajomości składni tego języka są oczywiste. Spróbujmy zatem przekonać się, czy zapis nutowy jest rzeczywiście tak skomplikowany i trudny. Dobrze byłoby, gdybyś przedstawione tu przykłady mógł od ręki wpisywać i wypróbowywać na swym komputerze.

Dźwięki i ich nazwy
W muzyce przyjęło się, że cały obszar częstotliwości dostępny dla ludzkiego słuchu (ok. 20 — 20000 Hz) podzielony jest na malutkie cząstki zwane półtonami. Dwa tony oddalone od siebie o mniej niż półton słyszymy już jako jeden „nieczysty" dźwięk. Dwanaście półtonów tworzy jedną oktawę. Jak wiadomo, dwa dźwięki w odstępie oktawy brzmią identycznie (stosunek częstotliwości wynosi 1:2), a więc, aby opisać całą słyszalną skalę wystarczy nadać nazwy tylko dwunastu dźwiękom w obrębie oktawy, a poszczególne oktawy oznakować.